Auteur: Annemarie Haak
Lippenstift op, oorbellen in en dan Borne door
Ze kan zich deze woorden nog exact herinneren. Als ze een dag niet zo lekker in d’r vel zat, dan kreeg ze dat van haar moeder te horen! ‘’En het hielp ook nog!’’ lacht ze. Onlangs kwam Odette ter Braak een foto tegen van het pand aan de Grotestraat waar haar moeder een winkel runde in sieraden, parfumerie, tassen, haarnetjes en allerhande snuisterijen. In het Bornse bekend als Poeiergeesje.
Herinneringen
We schrijven het jaar 1974 als Theo en Josefien Ganzeboom te horen krijgen dat er een nieuwe eigenaar wordt gezocht voor de winkel. ‘’Wij woonden destijds aan de Grotestraat 111, mijn vader zat net zonder werk en moeder werkte in de gezinszorg. Zij hield wel van sieraden en opsmuk en werd meteen enthousiast’’, vertelt Odette in haar gerieflijke appartement aan de Höfte, waar ze samen met echtgenoot Hans woont. Vlakbij de plek waar het allemaal plaats vond.
Ze vertelt
De eigenaresse, Geesje Scholten, stond bekend als Poeiergeesje, omdat ze er altijd enorm opgedirkt uitzag. Stevige make-up, de haren opgestoken en flink veel sieraden om. Het was in alle opzichten een excentrieke vrouw. ‘’Ik weet nog goed dat we de eerste keer de winkel binnen gingen, we keken onze ogen uit! Zoveel kralen, kettingen, armbanden en oorbellen hadden we nog nooit bij elkaars gezien. Ongelooflijk! We keken alle laatjes door en vielen van de ene verbazing in de andere. Het was er echter wel klein.
Achter het winkeltje zat een piepklein keukentje met een granieten aanrecht en een fornuis. Verder was er een opkamertje. Het toilet zat in een schuurtje achter het huis.
Heel primitief, maar we waren dolenthousiast.
Na het eerste contact werd er overlegd en uiteindelijk besloten de Ganzebooms om de winkel over te nemen voor het bedrag van 20.000 gulden voor inboedel en goodwill. Theo zou de lijstenmakerij van Erich Neukirchen voortzetten, die ook in de zaak gevestigd was. Het pand zelf was eigendom van de familie Hofstede, die ernaast een tabakshandel had, dus dat werd gehuurd. Het middenstandsdiploma van Theo voldeed en dus konden de vervolgstappen gezet worden. Het gezin bleef wonen aan de Grotestraat. Als eerste werd de winkel vergroot door de lijstenmakerij erbij te trekken.
Hier werd een aparte afdeling voor tassen en sieraden gecreëerd. De make-up werd in de vitrines uitgestald en na een aantal weken hard werken kon op 1 oktober 1974 het geheel worden heropend.
De schouders werden eronder gezet en vol energie ging het paar aan de slag. Odette hielp waar nodig. ‘’In die tijd kon je nog flesjes eau de cologne bij laten vullen voor 50 ct. Bekende merken als Boldoot en 4711 hadden we in de winkel. En haarnetjes natuurlijk, die waren in die tijd onmisbaar voor menige vrouw! Vader richtte zich op het inlijsten van schilderijen foto’s, maar ook borduurwerken.’’
Geen diploma
Ze hadden er zin in samen, maar toen sloeg het noodlot toe. Amper acht weken na de opening wordt Theo Ganzeboom getroffen door een hartaanval en overlijdt. ‘’Op 5 december.
Hij zou Sinterklaas spelen op school. Vreselijk!’’ Odette valt even stil. Het heeft een behoorlijke impact, en tevens desastreuze gevlogen voor het gezin. ‘’We waren niet alleen overmand door verdriet, maar moeder mocht bovendien de winkel niet meer voortzetten, want ze had geen diploma. Het was drama!’’
Alle toekomstplannen vielen in duigen. Josefien blijft achter met de drie kinderen Michiel, Odette en Henk. Odette, net 15 jaar, zat in haar examenjaar van de Havo en besluit te stoppen met haar studie om in de winkel bij te springen. Moeder ontpopt zich vrijwel direct als een sterke vrouw en schrijft zich noodgedwongen in voor de opleiding parfumeur, een omvangrijke opleiding waarin scheikunde een belangrijk onderdeel vormt. Ze haalt in die periode zelfs haar rijbewijs. Odette stort zich op de opleiding schoonheidsspecialiste. Het kleine opkamertje wordt omgetoverd tot schoonheidssalon. Samen pakken ze de draad weer op, ze moeten immers door. Met de hulp van vriendinnen die bijspringen in de winkel komen ze de eerste jaren door, die in alle opzichten erg intensief zijn. Aan rouwverwerking komen ze amper toe. ‘’Hadden we eens een mindere dag dan zei moeder altijd: Kom op, lippenstift op, oorbellen in en dan door Borne, daar knap je van op!’’
Gelukkig had Poeiergeesje veel aanloop van klanten, dat maakte veel goed. ‘’We gingen tevens regelmatig op inkoop en zorgden altijd dat we met ons aanbod bij de tijd waren. Veel klanten brachten kleding mee zodat ze bijpassende accessoires of sieraden konden uitzoeken.’’ Saillant detail was wel de aanwezigheid van papegaai Toeteke, die steevast zijn mening gaf bij de gemaakte keuze. Zijn dominant geschreeuw was dikwijls niet om aan te horen, maar als vaste gezel van moeder was de vogel altijd in de buurt.
Verbouwen
Om op de hoogte te blijven van alle nieuwe ontwikkelingen gingen Odette en haar moeder regelmatig op bezoek bij andere drogisterijen en parfumeriezaken. Zo kwamen ze op een gegeven moment tot de conclusie dat het interieur van de winkel wel een opknapbeurt kon gebruiken. Zonder verder na te denken werd de daad bij het woord gevoegd en begon het tweetal te breken. ‘’Het was maar goed dat mijn oom Gerard van Harten toevallig langs kwam, anders weet ik niet wat er verder gebeurd zou zijn’’, verklaart ze verontschuldigend. Hij ziet het naïeve tweetal bezig en grijpt in. Zijn timmermanstalenten zijn een godsgeschenk en hij weet een schitterende winkelinrichting te vervaardigen geheel naar de wens van de dames. ‘’Wij hadden toen een prachtige winkel en waren de koning te rijk. Nu telden we mee in het Bornse”. Modeshows van onder meer First Lady Nel Bovenga werden opgeluisterd met sieraden en accessoires. Onder de klanten bevonden zich de vrou-wen van fabrikanten en grote bedrijven en ondernemingen. Zelfs de echtgenote van de burgemeester wist de winkel te vinden. Poeiergeesje was een begrip.
De hectische tijd eist echter zijn tol. Moeder raakt in een burn-out en moet worden opgenomen. Odette, die inmiddels Hans ter Braak heeft leren kennen, besluit de winkel te sluiten en opnieuw te beginnen aan de Nieuwe Kerkstraat, waar de familie ter Braak tevens haar bedrijf in elektrotechniek vestigt. Op deze plek runt ze een aantal jaren schoonheidssalon Josette, een samenvoegsel van Josefien en Odette.
(–> naar PDF-versie van deze publicatie)
(–> naar Inhoudsopgave 2024-03)
(–> naar Boorn & Boerschop pagina)